Alles en niets

Hoe bedoel je dat Saaije, hoe kan geld daarbij helpen? Je zei dat, voor er geld was, men een eigen waarde hechtte aan zijn spullen, die hij ruilde voor andere spullen of diensten misschien. Dat die waarde vanaf dan door buitenaf bepaald zou worden. Hoe helpt dat in het contact maken met de eigen Goddelijkheid?

Geld was een daad van liefde. Geld was meer dan een uiterlijke verschijningsvorm van overvloed. Geld was een manier om spiritualiteit te onderstrepen, een kans om uiting te geven aan de manier waarop men tegen het leven aankeek. Net zoals de mensen hun leven vormgaven en inrichtten als het ging over sociale rijkdommen, hun 'huis-tuin-en-keuken' leven, hun familie- en gezinsleven, het werk dat ze verrichtten. Alles stond in het teken van hun verbinding met het Goddelijke of spirituele. Seksualiteit was daar ook een belangrijk onderdeel van. Jullie hebben onterecht een beeld van de oerbewoners van deze aarde als onbeschaafde, niet gesocialiseerde en ruige wezens die slechts leefden volgens hun instinct. Die wezens hebben in dat stadium nooit bestaan! (In een later stadium ben ik er niet zo zeker van...).
Maar toen was de wereld nog verbonden met het Goddelijke, met de krachten in het universum en voelden zij zich ook onderling verbonden met elkaar. Ze leefden met zichzelf, de ander, de natuur en het universum.
In mijn 'brieven' over de Inca wil ik daar nog veel meer over vertellen. Over de schatten die zij achterlieten voor de wereld om nu weer ontdekt te worden. Zodat jullie die verbinding opnieuw kunnen aangaan. Met alles wat jullie geleerd en doorleefd hebben, zullen jullie een vollere en meer totale verbinding tot stand kunnen brengen. Een volwassen geworden contact kunnen aangaan met het meest wezenlijke in jezelf. Door alle facetten van de dualiteit te doorleven zal die verbinding zo volledig zijn, zo diep en totaal zijn, doordat het nu niet een vanzelfsprekendheid is (voortvloeiend uit dat wat al bestond en zo was), maar doordat de verbinding nu een bewuste keuze is. Eén die bewust geleefd en ervaren wordt. Waarin duister en licht zichtbaar zijn en geweten. Waardoor de keuze een totale wordt. Een duidelijk en bewust kiezen voor .. alles wat er is!

Aha .. Al-Wat -Is. Is dàt alles-wat-is?

Ja! Alles wat er is èn alles wat er niet is worden zo één en dezelfde. En het begrip komt totaal als de dualiteit doorleefd is. Als de twee uitersten samengebracht worden in het middelpunt is er volledige rust. Dan valt alles stil in volkomenheid. Dan is er .. niets! Dat is alles wat niet is of niets dat alles is. Dan is ALLES SAMENGEVOEGD TOT NIETS. Daar waar ALLES samenkomt, de uitersten elkaar ontmoeten, hoeft niets meer te zijn.

Ja mooi!! Ik snap het! (eindelijk)
maarrr... 'niets'.. dat lijkt me ook niet heel gezellig of leuk ofzo. Beetje...saai.
Wat hebben we er nou aan om dáár naartoe te werken of te gaan. Een soort paradijs van niets. ;)

Ja, dat snap ik dat je dat zo voelt. Maar voor het zover is, valt er nog een he-le-boel te beleven. Ook voor ons, die al leven in het 'lichtstadium'.
God, het Absolute, is dat Alles-en Niets punt. Precies daarin, in dat absolute midden, is het stil. Is licht, is  liefde, is alles, is niets. Het nulpunt. Maar vanuit het nulpunt ontstaat .. alles. Hier kan gecreëerd worden in de meest zuivere vorm. Hier wordt voortgebracht alles wat maar denkbaar is, alles wat maar voelbaar is, alles wat maar meetbaar is, alles wat ooit heeft bestaan, ooit zal bestaan en nog veel meer, veel dieper, veel uitgebreide, veel intenser, veel eenpuntiger, veel .. veel.. veel meer.
En zo is het Goddelijke, het Absolute een telkens terugkerend scheppingsverhaal dat nooit eindigt, maar telkens weer zijn nulpunt vindt van waaruit opnieuw werelden, belevingswerelden geschapen worden. Telkens opnieuw.
Hoe hoe saai is dat niets? Niet zo saai lijkt me. Het is een veld van schier eindeloze mogelijkheden. Telkens opnieuw. Dat is de plek waar God zichzelf telkens opnieuw herschept. Zichzelf telkens opnieuw ontdekt, ervaart, beleeft. En dieper en dieper -tot- zichZelf komt.
Te mooi om waar te zijn, toch? En toch is het waar. Het is dè waarheid. Dè eenheid. Dè allesheid. Dè niets-heid.